Ji ber ku meha Sibatê wekî "Meha Şehadetê" hatiye destnîşankirin, Komeleya Mistezefan û Platforma Karwana Şehîdan li Dîyarbekirê bernameya "Şeva Şehadetê" li dar xistin.

Wekî salên berê meha Sibatê wekî meha şehîdbûnê hate pejirandin û îsal jî bernameya "Şeva Şehîdan" hate lidarxistin.

Bernameya ku li Hola Konferansê ya Mizgefta Selahaddîn Eyûbî ya li navçeya Yenîşehîrê ya navenda bajarê Dîyarbekirê hate lidarxistin, bi xwendina Qurana Pîroz a ji hêla Omer Akgûl ve dest pê kir. Piştî xwendina wê, slaytfîlmek ku ji bo rêzgirtina şehîdên ku canê xwe ji bo doza Îslamê feda kirine hatibû amadekirin, ji beşdaran re hate nîşandan.

Bername bi îlahîyên ku ji hêla koma muzîka Tevgera Dawet û Ciwanan ve hatin gotin berdewam kir, dû re jî Muhammed Fatih Varol şiîrek pêşkêş kir. Îlahî û helbestên ku hatin xwendin di salonê de kêliyên hestiyar derxistin holê.

Îbrahîm Yaz di axaftina xwe ya di bernameyê de tekez kir ku şehadet ji bo bawermendan ne armancek e, lê armancek bilind e, ku şehîdan di demên herî dijwar de bi dayîna bedelê jiyanê dane ummetê, û divê her Misilman ne tenê bi gotinan, lê bi hişmendî û fedakariyê têgihîştina şehadetê qebûl bike.

Girîngiya bîranîna şehîdan bi gotina "Sibat meha şehadetê ye" û peyama îlahî "Nebêjin ku ewên ku di rêya Xwedê de tên kuştin mirine" ji ayeta 154an a Sûreya Beqere tê bibîranîn. Peyvên Hezretî Muhammed ên derbarê xwesteka wî ya şehadetê de têne vegotin; tê gotin ku kesên ku doza Îslamê ji jiyan, mal û zarokên xwe bêtir dinirxandin, di her serdemê de bedela herî mezin dane. Tê gotin ku di demên ku bêdengî ewle dihat hesibandin, tirs serdest bû û sekulerîzm gihîştibû lûtkeya xwe, şehîd pêş de çûn, di tariyê de qul kirin û jiyan dan Ummetê.

Tê gotin ku ji bo bawermendekî mirin ne dawî ye, û şehîdbûn "jiyaneke tacdar" e; bal tê kişandin ser wan kesên ku ji hişmendiya şehîdbûnê bêxeber in. Rewşa bilind a şehîdbûnê bi gotina "Dilovaniya şehîdan nekin" tê tekez kirin. Bi mînaka Xezzeyê, îfadeyên "Elhemdulillah" (Pesn ji Xwedê re be) û "Hasbunallahi we ni'mel vekil" (Xwedê ji me re bes e, û ew çêtirîn dabînkerê karûbaran e) balê dikişînin ser hişmendiya şehîdbûnê. Tê gotin ku şehîdbûn ne bi gotinan e, lê bi dayîna bedelê ye, û divê bi baldarî were nirxandin ka çi divê were berdan.

Di nîqaşê de tê gotin ku têgeha şehadetê hatiye tahrîfkirin û ew tenê ji bo kesên ku "di rêya Xwedê de ne" derbasdar e; şexsîyetên wekî Hesen el-Benna, Metîn Yuksel û Abdullah Azzam têne behs kirin. Tê gotin ku rêya sêyemîn, "Em ê an şehîd bibin an jî şahid,". Mînaka "dîrokên" li Uhudê tê bikar anîn da ku nîşan bide ka çawa dinyaperestî, xemsarî û bêçalakî asteng in. Axaftin bi bangek ji bo xwe-nirxandinê bi dawî dibe, û gotinên Xalid ibn el-Welîd vedibêje: "Bila mirin bibe hewesa te, da ku jiyan ji te re bê dayîn."

Bername bi şanoya ku ji teref ekîba şanoyê ya Dawet Cîwanîyê ve hatibû amadekirin hat dawîkirin. (ÎLKHA)