دو سال از شهادت شیخ صالح العاروری، نایب رئیس دفتر سیاسی حماس و عزام العکره و دیگر فرماندهان قسام که در ترور صهیونیستی به شهادت رسیدند، می‌گذرد.

صالح عاروری، از رهبران حماس، در ۲ ژانویه ۲۰۲۴ در یک حمله هوایی به خانه‌اش در محله ضاحیه لبنان به شهادت رسید. در همان حمله، سمیر فندی و عزام العکره، فرماندهان گردان‌های عزالدین قسام، به همراه مجاهدین؛ محمود زکی شاهین، محمد بشاشه، محمد الریس و احمد حمود نیز به شهادت رسیدند.

صالح عاروری کیست؟

شهید صالح عاروری مانند باران بود. هر جا که قدم می‌گذاشت، روح مقاومت بیدار می‌شد، بدن‌ها زنده می‌شدند و عشق به آزادی شکوفا می‌شد.

در هر جایی که پا گذاشت؛ کرانه باختری، غزه، بیروت، تهران و دمشق آثاری از خود در آرمان آزادی قدس به جا گذاشت.

فعالیت‌های عاروری پادزهری برای زهر صهیونیست‌ها و امپریالیست‌ها بود. شعار «نه شیعه، نه سنی، اسلام، اسلام» به مانند خلاصه‌ای از میراثی بود که او از خود به جا گذاشت. قدس نه تنها متعلق به فلسطینی‌ها، بلکه متعلق به همه مسلمانان بود: شیعه، سنی؛ ترک، کرد، عرب، تاجیک، پشتون، فارس... بنابراین، همه مسلمانان باید در این مقاومت شرکت می کردند. کسانی که شرکت نکردند باید آگاه شوند، ترغیب شوند و به وحدت عمل وادار شوند. صالح عاروری با این آگاهی عمل کرد و این امر او را برای دشمنانش بسیار خطرناک ساخت.

او یکی از مهمترین استراتژیست‌های مقاومت، از تهران تا دمشق، از بیروت تا کرانه باختری و غزه بود. او از جمله قهرمانان پشت سلاح‌هایی بود که خون را به غزه پمپاژ می‌کردند، مقاومت سازمان‌یافته در کرانه باختری و اقداماتی که از طریق صدها کیلومتر تونل، مرگ را بر اشغالگران نازل می‌کردند.

«ما مؤمن هستیم و امیدواریم زندگی خود را با شهادت؛ که برای آن احترام زیادی قائلیم، به پایان برسانیم.»

در تاریخ آگوست ۲۰۲۳، زمانی که نخست وزیر اشغالگر او را به ترور تهدید کرد، عکسی از عاروری با لباس نظامی و سلاحی روی میزش در پاسخ منتشر شد. عاروری در مصاحبه‌ای با تلویزیون المیادین در مورد تهدیدات رژیم اشغالگر، اشغالگران را به چالش کشید و گفت: «ما مؤمن هستیم و امیدواریم زندگی خود را با شهادت که برای آن ارزش زیادی قائلیم، به پایان برسانیم. تهدید رژیم صهیونیستی علیه من، اعتقادات یا موضع من را تغییر نداده و حتی ذره‌ای مسیر مرا تغییر نخواهد داد.»

او در تاسیس گردان‌های قسام نقش داشت

عاروری که به حق نماینده آرمان فلسطین در عرصه سیاسی و دیپلماتیک بود، یک رهبر مجاهد نیز بود. عاروری با فرماندهان افسانه‌ای مقاومت فلسطین،  مانند صلاح شحاده، یحیی عیاش و محمد ضیف، در تاسیس گردان‌های القسام، نقش داشت.

زندگی عاروری، که با خون، اشک، درد و اندوه خاک های اشغالی فلسطین در هم آمیخته، سرشار از بهترین نمونه‌های مقاومت، صبر و مبارزه است.

زندگی او

صالح عاروری، که از سال ۲۰۱۷ تا زمان شهادتش به عنوان معاون رئیس دفتر سیاسی حماس خدمت می‌کرد، در سال ۱۹۶۶ در روستای عارورا در نزدیکی رام‌الله در کرانه باختری متولد شد.

صالح محمد سلیمان العاروری، معروف به «ابو محمد»، تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در رام الله به پایان رساند و سپس از دانشکده علوم شریعت دانشگاه الخلیل فارغ التحصیل شد.

صالح عاروری در سال ۱۹۸۷ در جریان انتفاضه اول و درست پس از تاسیس جنبش مقاومت اسلامی (حماس) به صفوف مبارزه پیوست.

عاروری که به طور فعال در جنبش‌های دانشجویی فلسطین مشارکت داشت، از پیشگامان فعالیت‌های جوانان حماس بود و در زمان خود رهبری بلوک اسلامی را بر عهده داشت.

در سال ۱۹۹۰، زمان آن فرا رسیده بود که انتفاضه که با اعتراضات خیابانی با سنگ آغاز شده بود، به مبارزه مسلحانه تبدیل شود. در این دوره، گردان‌های القسام به رهبری صلاح شحاده و با حضور تعدادی از کادرها از جمله صالح عاروری تاسیس شد. صالح عاروری رهبری شاخه کرانه باختری گردان‌های قسام را بر عهده داشت.

سال های اسارت

توانایی‌های قابل توجه و طبیعت پرانرژی عاروری، که بسیار فراتر از سن و سال او بود، توجه صهیونیست‌ها را به خود جلب کرده بود. عاروری در سال ۱۹۹۰ توسط اشغالگران دستگیر شد و شش ماه بعد از زندان آزاد شد. با این حال، از آنجا که اشغالگران او را خطر بزرگی می‌دانستند، او را رها نکردند و بارها دستگیر شد. شهید عاروری که دوباره در سال ۱۹۹۲ دستگیر شده بود، با تدریسات یوسفی به مدت ۱۵ سال تحت آموزش قرار گرفت و در آنجا مهارت‌های رهبری خود را به طور کامل توسعه داد. عاروری که در سال ۲۰۰۷ از زندان‌های اسرائیل آزاد شد، نقشی فعال‌تر و مجهزتر در مبارزه آزادی‌ فلسطین ایفا کرد.

پس از آزادی در سال ۲۰۰۷، عاروری دوباره توسط رژیم اشغالگر دستگیر و زندانی شد. در سال ۲۰۱۰ به شرط ترک سرزمین‌های فلسطینی بار دیگر  آزاد شد.

او در مذاکرات تبادل اسرا شرکت داشت

عاروری در سال ۲۰۱۰ به مبارزه فعال بازگشت و در مذاکرات آزادی گیلات شالیت، سرباز صهیونیستی، که در سال ۲۰۰۶ توسط مجاهدین در گذرگاه مرزی کرم ابو سالم اسیر شده بود، شرکت کرد. این مذاکرات که یک موفقیت دیپلماتیک برای طرف فلسطینی بود، منجر به آزادی ۱۰۲۷ اسیر فلسطینی، اعم از رهبران حماس شد.

سال‌ها در استانبول زندگی کرد

عاروری که به دلیل دستور اخراجش از سوی رژیم اشغالگر، مبارزه خود را در خارج از کشور ادامه داد، ابتدا در دمشق، پایتخت سوریه، ساکن شد. با تشدید درگیری‌های داخلی در سوریه، مجبور به ترک این کشور شد. پس از سوریه، در استانبول ساکن شد و درست قبل از سال ۲۰۱۶، زمانی که روابط بین ترکیه و رژیم صهیونیستی رو به عادی‌ سازی گذاشت، ترکیه را ترک کرد.

با وجود اینکه عاروری در خارج از کشور بود، به دلیل فعالیت هایش دائما تحت نظر و در دستور کار رژیم اشغالگر قرار داشت.

عاروری در جریان جنگ سال ۲۰۱۴ بین اشغالگران و فلسطین توسط رژیم اشغالگر هدف قرار گرفت. رژیم اشغالگر ادعا کرد که عاروری مسئول ربودن و اعدام سه صهیونیست در کرانه باختری بوده است. متعاقبا، رژیم اشغالگر، عاروری را به تشکیل یک هسته برای تلاش برای کودتا علیه محمود عباس، رهبر فتح، متهم کرد. در پاسخ به این اتهامات، عاروری با توافق آشتی حماس و فتح، به ریاست خودش به عنوان هیئت حماس، پاسخ داد.

در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۵، ایالات متحده صالح عروری را به فهرست تروریست‌ها اضافه کرد و جایزه‌ای ۵ میلیون دلاری برای اطلاعاتی که منجر به دستگیری او شود، تعیین کرد.

پس از ترک ترکیه، عاروری در قطر اقامت گزید، اما به دلیل فشار برخی از کشورهای حوزه خلیج فارس که در حال برداشتن گام‌هایی برای عادی‌سازی روابط با رژیم اشغالگر بودند، به لبنان نقل مکان کرد.

او از سال ۲۰۱۷ تا زمان شهادتش در ضاحیه، حومه جنوبی بیروت که به عنوان دژ حزب‌الله شناخته می‌شود، ساکن شد.

عاروری که به عنوان معاون رئیس دفتر سیاسی حماس در لبنان فعالیت می‌کرد، فعالیت‌های قابل توجهی را با جبهه مقاومت و سایر گروه‌های فلسطینی با هدف دستیابی به اهداف مشترک و اقدام مشترک انجام داد.

او برای وحدت تلاش کرد

عاروری که با کنار گذاشتن اختلافات شیعه و سنی در وحدت برای آزادی بیت‌المقدس تلاش می کرد، زمینه مذاکرات بین اخوان المسلمین لبنان و حزب‌الله را فراهم کرد. در واقع، نیروهای والفجر؛ شاخه نظامی جماعت الاسلام فی لبنان، پس از هفتم اکتبر، حملات موشکی علیه نیروهای اشغالگر در خطوط مقدم جبهه، جایی که حزب‌الله در حال جنگ بود، انجام دادند.

پاسخ به تهدید صهیونیست ها با استتار نظامی

یکی از ترس‌های رژیم اشغالگر، فعالیت‌های عاروری در کرانه باختری بود. اشغالگران از موفقیت عاروری در تقویت روابط جبهه مقاومت با حماس و همچنین توانایی او در متحد کردن گروه‌های مقاومت در کرانه باختری بیم داشتند. عاروری در گرد هم آوردن گروه‌های پراکنده اسلامی تحت یک هدف مشترک بسیار موفق بود. کار در کرانه باختری آغاز شده بود و زمزمه تشکیل ساختارهایی مشابه اتاق عملیات مشترک در غزه در میان گروه‌های مقاومت شنیده می‌شد. به گفته رژیم اشغالگر، صالح عاروری پشت هر تحولی بود که علیه آنها، به ویژه در کرانه باختری، رخ می‌داد. به همین دلیل، نخست وزیر اشغالگران قبل از ۷ اکتبر صالح عاروری را به ترور تهدید کرده بود. عاروری نیز به نوبه خود با انتشار عکسی از خود در لباس نظامی، پیام روشنی به اشغالگران فرستاد.

در ۷ اکتبر، بلافاصله پس از آنکه گروه‌های مقاومت در غزه عملیات را علیه رژیم اشغالگر آغاز کردند، حزب‌الله در ۸ اکتبر شروع به شلیک موشک علیه رژیم اشغالگر در امتداد مرز کرد. از ۱۷ اکتبر به بعد، عملیات‌هایی علیه آمریکا و رژیم اشغالگر در سوریه و عراق انجام شد. در ۱۹ اکتبر، حملات موشکی علیه کشتی‌های جنگی آمریکا از یمن آغاز شد.

در همین حال، به دنبال طوفان اقصی، تحرکات قابل توجهی علیه رژیم اشغالگر در کرانه باختری رخ داد. در واکنش به این تحرکات، رژیم اشغالگر به خانه شهید عاروری در عارورا، در شمال رام الله، یورش برد و آن را مصادره کرد.

صالح عاروری در تاریخ ۲ ژانویه ۲۰۲۴ در یک حمله هوایی به خانه‌اش در محله ضاحیه لبنان به شهادت رسید. در همان حمله، سمیر فندی و عزام العکره، فرماندهان گردان‌های عزالدین قسام، به همراه مجاهدین؛ محمود زکی شاهین، محمد بشاشه، محمد الریس و احمد حمود نیز به شهادت رسیدند.

پس از این حمله، حماس در بیانیه‌ای در خصوص شهادت صالح عاروری اعلام کرد: «ترورهای بزدلانه‌ای که اشغالگران صهیونیست علیه رهبران و چهره‌های نمادین ما در داخل و خارج از فلسطین انجام می‌دهند، نه در شکستن اراده و عزم مردم ما موفق خواهند شد و نه مانع مقاومت شجاعانه ما خواهند شد.»

حزب الله نیز پس از شهادت عاروری، حملات موشکی خود را به پایگاه های نظامی رژیم صهیونیستی در مناطق جل العلم، مرج و میتات آغاز کرد.

گروه‌های فلسطینی نیز در واکنش به ترور صالح عاروری توسط نیروهای اشغالگر در بیروت، «عزای عمومی ملی و اعتصاب فراگیر» اعلام کردند.

پس از شهادت عاروری، شهید اسماعیل هنیه، رهبر وقت حماس، اظهار داشت که حملات رژیم اشغالگر نیروی حماس را تقویت کرده است. هنیه گفت: «آنها هرگز نخواهند توانست عزم و مقاومت مردم ما را بشکنند.»

مقاومت ۳۵ ساله از انتفاضه سنگ تا شهادت: شهید عزام العکره، فرمانده قسام

شهید عزام العکره، از فرماندهان قسام که به همراه صالح العاروری از رهبران حماس، توسط رژیم اشغالگر صهیونیستی به شهادت رسید، در طول زندگی مقاومتی خود که با انتفاضه اول آغاز شد، صهیونیست‌ها را ناتوان و عاجز ساخت.

بسیاری از فلسطینی‌ها، به ویژه نسل جوان، هرگز نام «عزام حسنو العکره» (ابو عبدالله)، اهل شهر «قبلان»، واقع در جنوب نابلس در کرانه باختری اشغالی، را نشنیده بودند.

این ترور که توسط نیروهای اشغالگر سه شنبه گذشته در حومه جنوبی بیروت، پایتخت لبنان انجام شد، شیخ صالح العاروری، نایب رئیس دفتر سیاسی حماس و شش نفر دیگر را هدف قرار داده بود.

العکره از جمله آنها بود و صهیونیست ها خوب می دانستند که او یکی از چهره های برجسته گردان های عزالدین القسام، شاخه نظامی حماس در خارج از کشور، است.

همزمان با اضافه شدن نام او به فهرست شهدا، اطلاعات مربوط به مقاومت و جهاد عکره یکی یکی شروع به آشکار شدن کرد و فلسطینیان متوجه شدند که با شخصیتی منحصر به فرد روبرو هستند که تلاش های جهادی و مقاومتی او نزدیک به ۳۵ سال به طول انجامیده بوده است.

عکرا از دوران جوانی و با شعله‌ور شدن انتفاضه اول فلسطین در سال ۱۹۸۷، وقت خود را صرف مبارزه با دشمن اشغالگر صهیونیستی کرد.

عکرا، یکی از جوان‌ترین تبعیدشدگان، پس از تبعید به مرج الزهر در جنوب لبنان، به رهبری گردان‌های عزالدین قسام، شاخه نظامی جنبش حماس، رسید.

عزام حسنو العکره در آخرین روزهای سال ۱۹۶۹ به دنیا آمد. او تنها چند روز قبل از ترورش ۵۴ ساله شده بود. عکره در کودکی در کنار پدرش که به کشاورزی مشغول بود، کار می‌کرد و تحصیلات ابتدایی خود را در مدارس روستای خود گذراند.

آکرا در تمام جنبه‌های قیام شرکت می کرد و هرگز بدون حضور در خط مقدم کسانی که با پرتاب سنگ به نیروهای مهاجمی که به روستایشان حمله کرده بودند

مقاومت می‌کردند، درگیری را ترک نمی کرد.

او به ویژه با ارتباط سریع با جنبش حماس که در ۱۴ دسامبر ۱۹۸۷، تنها پنج روز پس از آغاز انتفاضه، اعلام موجودیت کرد، شهرت یافت.

او یکی از رهبران محلی در روستای خود و مناطق اطراف بود. او و گروهی از دوستانش در شهرها و روستاهای اطراف سفر می‌کردند و ایدئولوژی مقاومت جنبش را گسترش می‌دادند و از اشخاص وفاداران می‌خواستند که به مقاومت بپیوندند.

مقامات اشغالگر خطر عزام را حس کردند. آنها بارها او را تعقیب کردند و او را تحت بازداشت اداری قرار دادند تا اینکه در اوایل سال ۱۹۸۹ او را دستگیر کردند. او نه ماه را در زندان‌های اشغالگران گذراند. با این حال، این اسارت تنها عزم او را برای مقاومت تقویت کرد. در واقع، او در زندان با گروهی از نخبگان چهره‌های برجسته و کادر جنبش مقاومت آشنا شد و به محض اینکه آزادی خود را بازیافت، با عزمی راسخ‌تر به خدمت به آرمان خود ادامه داد.

او حالا نفوذ بیشتری بر اطرافیانش داشت. بنابراین، اشغالگران، بار دیگر او را مورد آزار و اذیت قرار داده و اخراجش کردند.

 

تبعید مرجوز-زهر

مهمترین رویداد زندگی شهید در اوایل سال ۱۹۹۲ رخ داد. پس از این دوره ظلم و ستم، اشغالگران به دلیل نفوذ عمیق او بر مردم، او را دوباره دستگیر و به مرج الزهر در جنوب لبنان تبعید کردند. با این تبعید، عکره در کنار صدها رهبر دیگر حماس و جهاد اسلامی که آنها نیز تبعید شده بودند، قرار گرفت.

نام عزام العکره به ندرت شنیده می‌شد، اما اشغالگران کاملا از تهدیدی که او ایجاد می‌کرد آگاه بودند و هرگز او را فراموش نکردند. آنها سعی کردند از طرق مختلف به او دسترسی پیدا کنند اما موفق نشدند؛ برای سرپوش گذاشتن بر این شکست، خانواده‌اش را تحت فشار قرار می دادند.

او مسئول هسته نفوذی به شبکه ارتباطی اشغالگران بود

در  دو سال اخیر، آزار و اذیت اشغالگران علیه شهید عزام العکره تشدید شده بود، به ویژه از اکتبر ۲۰۲۲، زمانی که اشغالگران او را به ریاست یک گروهک که قصد نفوذ به شبکه ارتباطی صهیونیستی "سلکام" را داشت، متهم کردند.

در آن زمان، سرویس اطلاعاتی رژیم صهیونیستی «شین بت» ادعا کرد که یک «هسته سایبری» به رهبری یک مهندس برنامه‌ریزی الکترونیکی از سرزمین‌های اشغالی فلسطین ۱۹۴۸ را کشف کرده است. به گفته اشغالگران، این هسته حماس را قادر ساخته بود که اطلاعات امنیتی خطرناکی را از یکی از شبکه‌های ارتباطی صهیونیستی به دست آورد. باز هم، به گفته اشغالگران، این «هسته سایبری» در ترکیه فعالیت می‌کرد و تحت کنترل مستقیم شیخ صالح العاروری و العکره بود.

پس از عملیات طوفان الاقصی که توسط گردان‌های قسام در ۷ اکتبر آغاز شد، رژیم اشغالگر به فشارهای خود بر خانواده عکره ادامه داد. نیروهای اشغالگر طی یورش به منزل عکره، حسام، برادر عکره، را به همراه برخی دیگر از اعضای خانواده بازداشت و آنها را تهدید کردند که هیچ ارتباطی با شهید عکره نداشته باشند.

حسام که بعدا آزاد شد، پس از شهادت عکره در مصاحبه‌ای با خبرگزاری القدس پرس گفت که مانند همه، آنها نیز از طریق تلویزیون از شهادت برادرش مطلع شده اند.

حسام درباره برادر شهیدش چنین گفت:

«ما از طریق رسانه‌ها از این موضوع مطلع شدیم زیرا پیش از آن ارتباطمان با او کاملا قطع شده بود و این وصیتی بود که او برای اطمینان از اینکه هیچ آسیبی به ما نرسد، به جا گذاشته بود. درست است که ما عمیقا از فقدان او غمگین هستیم. با این حال، برای مردی که بیش از ۳۵ سال از عمر خود را با جهاد و مقاومت گذراند، این یک پایان افتخارآمیز است و ما به او و مبارزه‌اش افتخار می‌کنیم.»

امروز روح پاک او با روح برادر بزرگترم عزمی، پدر، مادر و مردم ما که سخاوتمندانه خون پاک خود را برای فلسطین ریختند، پیوند خورده است. بدون شک کسانی خواهند بود که این آرمان را تا رهایی کشورمان از نجاست اشغالگران ادامه خواهند داد.  (ILKHA)